Friday, December 15, 2017

Lopend op Planeet C

Bruggen bouwen naar vrede

22 oktober 2012


Here's a behind-the-scenes rehearsal clip for last year's gala with CHIC, Q-Tip & GZA

We werken het hele jaar door en vieren onze behaalde prestaties op ons jaarlijks gala. Wordt lid van deze voor altijd groeiende "We Are Family Foundation" familie, en help ons om mee te helpen bruggen van vrede te bouwen.


Donneer $1 of meer voor de "We Are Family Foundation" - klik de foto hierboven

 


Ik en CHIC op het gala van vorig jaar met Q-Tip en GZA


CHIC en Elton John, gala optreden


Ik en Slash, gala optreden


Ik en Anita Baker, gala optreden


Op de rode loper met Joanna en Tony Bennett


Ik, Steven Van Zandt en Jackson Browne, gala optreden


Het publiek in de Hammerstein Ballroom


Klassieke CHIC "Stage Rush!"


Een ontroerend gala optreden van Valerie Simpson


Op de rode loper met Kate Pierson (The B-52s) en Jackson Browne

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Een avond om nooit te vergeten

19 oktober 2012


"We Are Family" Een muzikale boodschap voor iedereen

Ik heb meer werk dan normaal omdat ik betrokken ben in een paar liefdadigheids engagementen. Ik startte deze blog omdat er velen, zoals mezelf, met kanker te maken hebben en soms harde tijden meemaken. Het leven is voornamelijk hard met momenten van geluk.

Ik probeer steeds het goede te vinden in de meest moeilijke momenten, zo kan ik alsnog veel geluk ondervinden. Ik probeer te denken aan werken en geven en dat is leuk en geeft voldoening.

Ik heb de hele wereld gezien en sinds ik een kinds was zag ik mooie daden van mensen waar je ze het minst verwachte. Mensen hebben een groot vermogen tot vriendelijk zijn en elkaar te helpen. Ongeacht de gezondheidsproblemen die ik heb, is mijn leven leuk en geeft het voldoening. Ik heb vele liedjes gemaakt dat mijn leven heeft veranderd. "We Are Family" is zelfs de insperatie geweest van mijn eigen liefdadigheidsvereniging - en zoals het liedje, heeft onze vereniging al miljoenen mensen bereikt en wat we bereikt hebben in de voorbije elf jaar heeft me veranderd.

Het hele "We Are Family Foundation" team is overuren aan het doen voor het komende gala. Het zal plaatsvinden op maandag, 29 oktober 2012 in het Manhattan Center's Hammerstein Ballroom. We zullen een paar visionaire humanisten eren: Sting en Trudie Styler, Jeni Stepanek, Ph. D., en Daniel Stern van Reservoir Capitol. Veel van mijn vrienden zullen optreden. Als het verleden de toekomst kan voorspellen, dan zal het Een avond om nooit te vergeten» worden.

 


Dora producer Brown Johnson & ik op Peter Gabriel's Witness Gala


Ik was erbij met de Oscar genomineerde IMPACT Repertory Theatre, waarvan ik ook lid ben


Ik probeer te denken aan werken en geven en dat is leuk en geeft voldoening.


Het bouwen van een van onze We Are Family Foundation scholen - Mensen hebben een groot vermogen tot vriendelijk zijn en elkaar te helpen.


De volledige WAFF school met studenten


Copy van het originele We Are Family partituur


WAFF en Court TV werkten eens samen om "Empowering Children in the Aftermath of Hate" te maken in 2002, een special van 30 minuten dat de Beacon Awards won


TEDxTeen is ook een van onze WAFF programma's


Jongeren van WAFF's Three Dot Dash programma die luisteren naar de presentatie van Rachael Chang (Catchafire), Celeste Borttorff (Coca-Cola), Rose J. Flenorl (FedEx)


Dit is een goeie foto om alles samen te vatten, want we maken ook veel plezier


Sting & Trudie Styler WAFF 2012 humanitaire gehuldigden


Mattie J.T. Stepanek en zijn moeder Jeni - hij was onze eerste, en zij is onze huidige WAFF Peacemaker Winnaar


Daniel Stern, President van de film vereniging van Lincoln Center


Ik en Sir Elton John tijdens ons optreden met WHIC op het WAFF gala


Ik, Little Steven en Jackson Browne op het WAFF gala


De B-52s op het WAFF gala vorig jaar


Ik en Miss Piggy op het WAFF gala

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

New York Comic-Con

13 oktober 2012


Van motivatie gesproken, er zat iemand heel de dag in deze realistische sculptuur!

Elke keer dat ik voor een medisch onderzoek ga, ben ik heel emotioneel. Ik heb altijd een bepaalde hoeveelheid angst, wanhoop, woede, voorzichtigheid, pijn en stress, maar ik kom op een of andere manier altijd terug op hoop, respect, geduld, liefde en geluk. De verschillende dingen die ik doe verzekeren me dat ik ongetwijfeld terug keer naar het waarderen van het leven en de mensen. Deze week waren mijn medische testen gelukkig onderbroken door mijn taken als voorzitter van "Sumthing Else Music Works", een firma die zich specialiseerd in het maken van muziek voor video spellen. Ik maakte deel uit van een panel van componisten die spraken over de kunst om muziek te maken voor video spellen. Het vond plaats in een geweldig groot uitverkocht event in het Jacob Javits Center: New York Comic-Con, het grootste van zijn soort aan de oostkust.

De zaal zat volledig vol en mijn personeel moest hard werken. Niet alleen het panel van componisten bracht me in hogere sferen, maar er waren zoveel gelukkige mensen dat me dat deugt deed op de New York Comic-Con.

 


Hier is nog een foto waarop je ziet dat hij heeft bewogen


Enkele zeer getalenteerde videospel componisten op het "Sumthing Else Music Works" in New York Comic-Con


De zaal zat vol - we hebben ons eigen grammy award categroie : MENSEN!


Deze kerel zijn oog voor detail was ongelooflijk


Ik vraag me af of ze iets spannends in het vooruitzicht had.


Marth Vader


Cosplayers in NYCC


Kerel verkleed als Halo's Master Chief op de "Sumthing Booth"


Nog wat foto's.


Solomon Grundy bracht me zo ver om te zingen "Aw Freak Out! Le Freak C'est Chic."


Een beeld dat duizend woorden weergeeft


Nog wat mensen op New York Comic-Con


Kerel die Gangnam Style doet

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Hebben we het allemaal verpest?

6 oktober 2012


Ik ga even door een moeilijke periode maar ik klaag niet - hier zie je me bij de hulpdiensten een paar dagen geleden.

Ik ga even door een moeilijke periode maar ik klaag niet. In de plaats stel ik mezelf de vraag, "wie heeft het beter dan ik?" Ik ben aan de dood al meerdere keren ontsnapt en ben ondertussen aan de betere hand en meer aan het werken dan ooit.

Vraag: Wat is mijn job? Antwoord: helpen om mijn artistieke bereik van de popcultuur uit te breiden, ongeacht het medium.

Mijn job heeft eigenlijk een dienstverlenende functie - zij het een creatieve, leuke en artistieke job. Als een muziekmaker, ben ik steeds uitgedaagd om mijn artiesten hun artistieke bereik uit te breiden. Met andere woorden, mijn job is om pop te maken, ofte poplair, ofte hits, ofte hitlijst toppers. Ik krijg het niet altijd voor mekaar want dat is practisch onmogelijk omdat kunst in het hart van de toeschouwer ligt - maar ik doe mijn uiterste best.

Gisteren, was ik in LA voor wat vergaderingen over de groeiende interesse van mijn levensverhaal om het te verfilmen, op toneel te brengen, een stripverhaal van te maken, enz. Nadat ik terug in mijn hotel was na het filmen van nog een ander segment voor een ander project, had ik een hele hoop emails gekregen met felicitaties over de nominatie van de groep CHIC om opgenomen te worden in de Rock and Roll Hall of Fame. Dit bracht een glimlach op mijn gezicht maar niet voor de reden dat iedereen wel denkt.

CHIC's carrière werd dramatisch ingekort als gevolg van de Disco Demolition Night en de Disco Sucks backlash. Na een hele hoop goud, platinum en meervoudige platinum hits, had CHIC nooit meer een hit na 1979, wanneer de Disco Demo Night plaats had.

CHIC's laatste hit was "Good Times." Het was uitgebracht in '79, en sommigen beweren dat het de "surrogaat van de hip hop " was. Het bracht de "Rapper's Delight," en een aantal andere successen voort - onder hen de Queen hit "Another One Bites The Dust." Toch had CHIC nooit meer een andere hit sindsdien, ik en CHIC's medeoprichter Bernard Edwards, werkten verder (zie bovenstaande funtieomschrijving).

Gisterenavond kreeg ik een smsje, "Dit kan CHIC zijn jaar worden want ze laten toe aan het publiek om te stemmen!" "Echt?" ik moest dit nakijken. Ik ging naar de site RnRHoF om te zien hoe het was samengesteld. De top CHIC hit op de lijst was "Rebels Are We," die in 1980 was uitgekomen. Dit nummer was het begin van een lange lijst van flops in mijn carrière. Ik weet niet eens of mijn moeder dit nummer nog kent, laat staan het nu stemmende publiek.

Dit is onze zevende nominatie wat begrijpelijkerwijs vele niet-CHIC fans niet begrijpen, en ik daarin ook wel ergens volgen. Als je met deze lijst de stemmer wil aantonen waarom CHIC genomineerd is, moeten er dan niet zeker de populaire hits van vòòr 1980 er in zitten? Liedjes zoals "Everybody Dance," en zelfs de b-kant "CHIC Cheer," zijn meer gekend dan de band zelf.

Een van de meest fantastische dingen in mijn leven, buiten het feit dat ik zelf nog in leven ben, is het 'maken' van muziek. Of CHIC nu in deze Rock and Roll Hall of Fame komt of niet, een hele hoop artiesten waar ik mijn job deed zijn het belangrijkste.

Alle mensen die ooit deel uitmaakten van de originele CHIC Organization zijn er niet meer, behalve ik. Ze hadeen alleen een groot gevoel voor humor en zouden deze ironie begrijpen. Wij vormden CHIC genaseerd op invloeden van twee verschillende bands in die tijd: de verfijning van Roxy Music en de anonimiteit van KISS (voordat ze hun make-up hebben verwijderd en Gene Simmons een beroemde TV-ster werd). Geen van deze bands zijn opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Hebben we het allemaal verpest?

 


Hier heb ik wat plezier op de set


Helpen om mijn artistieke bereik van de popcultuur uit te breiden, ongeacht het medium


The Vaughan Brothers en ik - ik ben steeds uitgedaagd om mijn artiesten hun artistieke bereik uit te breiden


Mijn werk is om pop te maken - ik doe het niet altijd juist, maar ik doe mijn uiterste best


CHIC's carrière was dramatisch ingekort als gevolg van de Disco Demolition Night en de Disco Sucks backlash


Na een hele hoop goud, platinum en meervoudige platinum hits, had CHIC nooit meer een hit na 1979, wanneer de Disco Demo Night plaats had.


Bernard Edwards en ik zingend met CHIC bij Atlantic Records in 1977


De "story of my life"


CHIC's laatste hit "Good Times" kwam uit in '79


Rapper's Delight


Queen's "Another One Bites The Dust" staat muzikaal heel dicht bij "Good Times" maar ze hebben niet onze master opname gesampled


Nadat ik David Bowie's "Let's Dance" album had gemaakt, kwam een einde aan mijn reeks flops en snel zou Bernard Edwards en ik een reeks van successen boeken


Alison Moyet, Johnny Marr, en ik tijdens een optreden een paar maanden geleden - ik hou van muziek maken


De volledige vroegere CHIC Organization - Jammer genoeg, van de 5 mannen ben ik de nog enige levend


Roxy Music was een rolmodel voor CHIC - ze zijn ook nog niet opgenomen in the Rock & Roll Hall of Fame


KISS was een rolmodel voor CHIC - ze zijn ook nog niet opgenomen in the Rock & Roll Hall of Fame

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Een reden om bang te zijn

2 oktober 2012


Wandelend voorbij de Gibson Bus onderweg naar Clinton Global Initiative - Elke dag van de voorbije week had ik extra dingen te doen bovenop de nogal hoge werkdruk

Elke dag van de voorbije week had ik extra dingen te doen bovenop de nogal zware werkdruk. Hoewel ik niet was gevallen of zo kreeg ik halfweg de week veel pijn in het midden van mijn rug - dit viel eigenlijk wel op een goed moment want mijn follow-up onderzoek voor kanker kwam er ook aan, dus ik dacht wel even bij mezelf : "komt dat even goed uit". Ik verbleef een volledige dag in het ziekenhuis voor de gebruikelijke testen plus nog een paar extra voor de rugpijn.

Bij het meten van mijn bloeddruk zei mijn dokter "127 over 70 is goed". Normaal gezien heb ik 110 over 70 maar de iets hogere druk kon misschien komen door het feit dat ik een beetje zenuwachtig was over mijn rugpijn. Ik ging naar huis met een goed resultaat maar mijn dokter dacht wel dat ik een kleine blaasinfectie zou kunnen hebben en schreef me wat antibiotica voor.

Later die nacht, werd mijn rugpijn erger en mijn lichaamstemperatuur en hartslag gingen omhoog. Ik kon amper spreken of mijn spieren gebruiken. Ik dacht dat ik een beroerte kreeg op basis van het verhaal dat ik over mijn vriend Luther Vandross gehoord had. Ik belde 911. De symptomen waren echt en ik werd bang.

Soms is de beste angst generator het niet weten wat er verkeerd is. Ik wachte op de hulpdiensten. Ik wilde hen vertellen dat ik net gezond was verklaard en hen ook mijn nieuwe medicatie laten zien dat ik nu nam.

Mijn angst was niet overdreven - hoe harder ik probeerde om niet flauw te vallen, hoe meer ik begon te denken aan wat er misschien wel ging gebeuren. De ziekenwagen kwam aan en ik vertelde mijn verhaal zo duidelijk mogelijk. Ik begon me een beetje beter te voelen. Ze namen me mee naar het ziekenhuis voor een volledig onderzoek dat wel 5 uren duurde. Tegen de tijd dat ik het ziekenhuis verliet was mijn geest in de juiste sfeer en ik redeneerde dat dit weer een infectie was doordat ik gevoeliger ben geworden door de eerste kanker operatie.

Ik was nog steeds een beetje zenuwachtig maar ik was niet meer bang. Ik geloof dat de beste verdediging tegen de angst van het onbekende is om de "ik weet niet"-gedachte te omhelzen. Mijn motto is : Probeer niet bang te zijn totdat er absoluut zeker een reden is om bang te zijn.

 


Mijn standaard kanker follow-up onderzoek


Ik verbleef een volledige dag en kreeg een hele hoop testen


Deze heren deden nog een paar extra testen betreffende mijn rugprobleem


Mijn oude vriend Luther Vandross stierf door een beroerte


De ziekenwagen kwam aan en ik vertelde mijn verhaal zo duidelijk mogelijk aan de mannen van St Lukes


Ze namen me mee naar het ziekenhuis voor een 5 uur durend onderzoek


Rusten op mijn appartement, en mijn geest is in een goede staat


Probeer niet bang te zijn totdat er absoluut zeker een reden is om bang te zijnp>


Ik probeer positief te blijven en me te concentreren op het goed voelen

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Een Freak Out status!

11 oktober 2012 - Update door: @NileRodgers
Op mijn verjaardag een paar weken geleden heb ik iets geweldigs gekregen. Een hele hoop van mijn vrienden hebben opnames gemaakt die ik nooit zal vergeten - een 2 uur durende video-verjaardagskaart. Ik heb beloofd om de hele video online te zetten maar ik werd ziek en moest even weg. Ik ben nog steeds ziek maar ben terug thuis. Hier is de volledige verjaardagsvideo!
23 september 2012


Part 1 | Part 2 | Part 3 | FULL VIDEO

Op mijn zestigste verjaardag zat ik op een vliegtuig richting Londen. Ik ging daar aanwezig zijn op een oude vriend zijn trouwfeest. Niemand kon me bereiken in de lucht op deze speciale dag, dus begonnen mijn beste vrienden aan een epische opdracht.

Ze hebben me een gelukkige verjaardag gestuurd vanuit heel de wereld. Dit was niet alleen van popsterren, maar vrienden van alle lagen in mijn leven - zelfs twitter en facebook.

De film clipjes zijn nog steeds aan het binnen stromen en mijn crew heeft er een volledige film van gemaakt. Deze blog bevat meestal gewoon mijn dagelijkse belevenissen sinds ik ongeveer anderhalf jaar geleden die agressieve kanker heb gekregen - maar, de liefde en positiviteit in mijn leven gaat in twee richtingen en ik zou graag wat hiervan willen delen.

Hopelijk gaan er geen gezondheidsproblemen deze serie van clips onderbreken. Ik zal er zo veel mogelijk laten zien want ze zijn hartverwarmend, grappig en onderhoudend. Ik ben werkelijk dankbaar voor al mijn vrienden en hun huisdieren. Ik ben nog steeds in een "Freak Out" status!

 


Bryan Ferry


Steve Vai


Daft Punk


John Taylor (Duran Duran)


Dimitri from Paris


The B-52's


Paul Simon


Quincy Jones


Steven Van Zandt


XL Video


Narada Michael Walden


Chris Cornell


Q-Tip


Brett Ratner


Adam Lambert


Sinbad


Jerry Greenberg


Slash


Chris Matthews


Jody Watley


Steve Winwood


Me & Mom


Simon Le Bon


Alison Moyet


Taylor Dayne


Montel Williams


Johnny Marr


Sting


André Leon Talley


Deepak Chopra

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Blij dat ik in leven ben op mijn verjaardag

19 september 2012


Hier zie je mij voor Electric Lady Studios en je ziet ook de reflectie van Paul McClean en Rich Hilton's in het raam

CHIC hun eerste single was "Dance, Dance, Dance" - het was opgenomen in Electric Lady Studios op West 8th Street in Greenwich Village. Dit is de studio die gebouwd is door Jimi Hendrix. Het het was in het hart van de buurt waar ik ben opgegroeid. Toen ik nog een kind was, was Electric Lady nog een nachtclub Generation genaamd.

Wanneer ik 16 was ging ik naar Generation, ook al was de minimum leeftijd om alcohol te drinken toen nog 18. Door het recruteringssysteem in Amerika voor het leger tijdens de Vietnam oorlog, was onze belangrijkste vorm van identificatie ons recruteringskaartje. Dit was een eenvoudig documentje dat makkelijk kon nagemaakt worden in elke print-shop van de school, dus al mijn vrienden hadden er zo een. Vele 18-jarigen zagen er uit als 16-jarigen en vice versa, er is mij dus nooit gevraagd geweest de club te verlaten. Hoewel ik er toen mager en jong uitzag, had ik toch zo'n recruteringskaart.

Na Generation kwam er dus Electric Lady, ik werkte er met het schrijven van liedjes voor artiesten: INXS, Hall & Oates, CHIC, Macy Gray, D'Angelo, Femi Kuti, Roy Hargrove, Daft Punk en meer dan ik ooit kan tellen zonder het op te zoeken.

Ik was van plan een hele lange blog te schrijven vandaag over al de mensen, plaatsen en dingen die ik gedaan heb sinds ik een professionele muzikant ben geworden, want ik ben door heel New York aan het wandelen met Paul McClean van de BBC Radio. Maar terwijl ik dit aan het schrijven was, realiseerde ik me dat het vandaag mijn verjaardag is.

Ik startte deze blog over de tijd toen ik 16 was, en vandaag ben ik 60 jaar. Als je bekijkt wat ik allemaal heb meegemaakt in mijn leven, eerlijk, dan ben ik blij dat ik in leven ben op mijn verjaardag.

 


Onze eerste single "Dance, Dance, Dance" werd gemaakt in Electric Lady Studios


Dit goedkoop papieren documentje was kleiner dan een kredietkaart (wanneer het gevouwen was). Dit was een recruteringskaart en makkelijk om na te maken


Een Fela lied aan het oefenen met Questlove, D'Angelo, en Femi Kuti in Electric Lady's lounge


Ik nam deze foto met Paul en dan nam ik hem mee binnen in de Electric Lady Studio


Ik vertelde Paul een heleboel leuke Electric Lady opname annecdotes


Er was net iemand aan het opnemen in Electric Lady, dit in totale stilte en geheimhouding - ik had een vrij goed idee wie dit was


Ik realiseerde me dat het mijn verjaardag was dus ik zocht wat verjaardagsfoto's op - vorig jaar kreeg ik mijn eerste verjaardags(ijs)taar


CHIC reunie op mijn verjaardag met Paul Schaffer, Luci Martin, ik, Alfa Anderson, Bernard Edwards en Fonzi Thornton


Lionel Richie, Esai Morales, Nile, Russell Wong, Dustin Nguyen en meisjes die met reden Niley's Angels noemden tijdens mijn verjaardagsfeestje in LA


Ok ik geef het toe, ik ben naar buiten gegaan om eens lekker snel te gaan rijden vandaag omdat ik zo blij ben dat ik leef op mijn verjaardag

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Wij hebben samen muziekgeschiedenis gemaakt

17 september 2012


Op weg naar waar de Roxy Club was - De plaats waar ik Madonna ontmoette

Het weer is perfect voor het wandelen op planeet K met de BBC Radio en Paul McClean, geen wolkje aan de lucht en tropisch weer. Normaal gezien, zou ik willekeurig met geen speciale bestemming rondwandelen - maar we waren enkele specifieke plaatsen aan het bezoeken die ik omschrijf in mijn boek Le Freak. Ik heb zo'n waanzinnig leven gehad, het is een mirakel dat ik nog leef.

Ik kwam tot mijn zelfbesef rond mijn vijfde en mijn vroegste herinnering is over mijn leven in Manhattan. Mijn ouders waren beide heroïne verslaafden en het leven was nogal Nomadisch te noemen. Voor een tijdje leefden we in Greenwich Street nummer 780. Ik herinner me een legendarische jazz muzikant Thelonious Monk die mijn een van mijn moeders pelsen jassen kwam kopen.

Ik heb gewoond in Greenwich Village, Chinatown, de Lower East Side, en wanneer ik zestien werd woonde ik zelfs even in het metrostation. Ik ben lid geweest van The Cub Scouts, The Boy Scouts, The Boys Club van Amerika, en ik was een soort onder voorzitter van de Lower-Manhattan sectie van het Black Panther Party's Harlem kantoor. Ons hoofdkwartier was van een van de ouders van onze leiders hun stadshuisje op West Twenty-First Street.

Onze buren waren toen de bekende acteur Anthony Perkins van de Hitchcock film Psycho, en zijn toekomstige echtgenote Berry Berenson. Later zou ze mijn fotografe worden. Ze stierf op 11 september 2001 in het eerste vliegtuig dat in het World Trade Center vloog.

Een paar blokken verder dan 21st Street ontmoette ik David Bowie en Madonna voor de eerste keer - Bowie in de Continental nachtclub op 25th Street, en Madonna in de Roxy club op 18th Street. Wij hebben samen muziekgeschiedenis gemaakt. (Wandelen op planeet K wordt nog vervolgd)

 


Thelonious Monk op de omslag van Time Magazine


Tijdens het wandelen kwamen we deze lieve dame Alexa tegen, ze zei ons dat de Lower Eastside Girls Club nog steeds bestaat


Onze Lower-Manhattan sectie van het Black Panther Party Harlem kantoor was in een 21st street stadshuisje


Berry Berenson aennd Tony Perkins indertijd


Nile Rodgers foto van Berry Berenson


David Bowie die "Modern Love" brengt geproduced door Nile Rodgers


Madonna's Like A Virgin album is haar grootste verkoopshit

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Wandelen op Planeet K met de BBC

15 september 2012


De voorbije dagen ben ik op stap geweest op Planeet K met Paul McClean van de BBC Radio.

De voorbije dagen ben ik op stap geweest op Planeet K met Paul McClean van de BBC Radio en zijn manusje-van-alles assistent Rich Hilton. Planeet K is een term die ik aan mijn leven heb gekoppeld sinds kanker toesloeg. Wandelen is sindsdien mijn belangrijkste therapie dat ik goed kan controleren. Het helpt me met mijn fitness en het is het vredigste moment van de dag. Op mijn wandelingen draag ik nooit een muziekspeler omdat de muziek altijd in mijn hoofd aanwezig is. Die muziek is altijd geïnspireerd bij de dingen die ik zie of hoor tijdens de wandelingen.

In die 21 maanden, is dit de tweede keer dat ik met iemand samen wandel. Paul McClean had mijn boek "Le Freak" gelezen en interviewde me in Belfast. Hij wilde wat scenes zien van mijn "freaky" verleden en het verdere verloop van mijn leven. Ik zei hem nog voor we begonnen aan onze wandeling: "ik beloof je dat je al de bezienswaardigheden en geluiden niet gaat kunnen bijhouden, want ik heb een rock-n-roll verhaal op praktisch elke hoek van de straat in New York City."

We startten op 125 Street - aan het Apollo Theater. In de jaren 70 als lid van een soort huisorkest supporteerde ik een eindeloze lijst van zwaargewichten: Parliament Funkadelic, Betty Wright, Aretha Franklin, en Screaming Jay Hawkins om er maar een paar te noemen. Daana stapten we naar het oosten waar het me ineens te binnen schoot dat ik daar Jimi Hendrix had zien optreden vlakbij "Randall's Island". Terwijl we President Clinton zijn kantoor naderden op de hoek van 125th St. & 7th Avenue, werd ons verteld dat we net Paul Simon gemist hadden, hij was maar net een uurtje weg. Paul en ik zijn al jaren vrienden en hebben al vele malen samengewerkt.

We gingen naar 7th Avenue naar de site van het oude "Black Panther Party Harlem" kantoor. Onderweg werd ik bij mijn naam begroet door een politie agent en we schudden elkaar de hand en hadden het even over muziek. In de jaren 60 wanneer ik lid was van de "Black Panther" werd ik ook altijd 'begroet' door politie agenten, toen genoemd als de "tactische politie kracht" (TPF). Ze zijn nu ontbonden en het kantoor van de "Black Panter" is nu een schoonheidssalon. (wordt vervolgd: wandelen op planeet K met de BBC.)

 


Hij wilde wat scenes zien van mijn "freaky" verleden en het verdere verloop van mijn leven.


We startten op 125 Street - aan het Apollo Theater


Ik heb nog opgetreden met Betty Wright in het Apollo


En ook met Screaming Jay heel wat tijd geleden


En ook met Funkadelic in het Apollo


Jimi Hendrix - Wanneer ik hem heb zien spelen was het net een paar maanden voor zijn dood.


President Bill Clinton in Harlem


Paul Simon & ik op een liefdadigheidsgala


Genomineerd Academy Award director/auteur Jamal Joseph op zijn 16 voor het "Black Panther Party" kantoor


Onderweg werd ik bij mijn naam begroet door een politie agent en we schudden elkaar de hand en hadden het even over muziek.


'Begroet' door de politie - ik ben de 5e beneden - een metalen brilletje op mijn neus - Jamal zat in de gevangenis - Panther 21


Het kantoor van de "Black Panter" is nu een schoonheidssalon.

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Ongelooflijke Dans Muziek

11 september 2012


Ik heb wat vrienden uitgenodigd om wat ongelooflijke Dans Muziek met mij te maken

Op 13 juli 2012 nodigde ik wat vrienden uit om te komen optreden in Montreux, Zwitzerland. Dit om met mij wat ongelooflijke Dans Muziek te spelen.

 

Knappe foto's van Alexandre Guidetti


Ik 's morgens


De Hitmaker


Scarlett Etienne


Johnny Marr


Ultra Nate Dj'ing


CHIC's Don Harris en Bill Holloman


Alison Moyet


CHIC's Selan


La Roux's Elly Jackson


CHIC's Ralph Rolle


Mark Ronson


CHIC's Kimberly Davis


Folami


Taylor Dayne


Mensen die dansen op CHIC's ongelooflijke dans muziek

 


Add a comment Add a comment

Read more...

Category: Lopend op Planeet C

Page 7 of 13

Blog Search